ZSO nr 2
Wiedzę możemy zdobywać od innych, ale mądrości musimy nauczyć się sami (Adam Mickiewicz)

O SZKOLE

Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 2 w Tarnowie
ul. Mickiewicza 16

tel./fax: (014)655-88-95
księgowość: 655-88-94
E-mail: sekretzso2@umt.tarnow.pl
Rada Rodzicow
e-dziennik
MATURA 2019
 Strona klasy IB
Jedyna klasa z maturą międzynarodową w Tarnowie!
Gimnazjum Dwujęzyczne
MYP

GODZINY ZAJĘĆ

0. 7.10 - 7.55
1. 8.00 - 8.45
2. 8.50 - 9.35 - długa przerwa
3. 9.45 - 10.30
4. 10.35 - 11.20 - długa przerwa
5. 11.35 - 12.20
6. 12.25 - 13.10
7. 13.15 - 14.00
8. 14.05 - 14.50
9. 14.55 - 15.40
10. 15.45 - 16.30

PRZYDATNE LINKI

 
  OKE
 
  CKE
 
 
 

WSPÓŁPRACA

              

                     

Historia szkoły - do roku 1991

Historia szkoły


Szczególne miejsce w dziejach szkoły zajmuje Jan Amor Tarnowski (1488-1561), hetman wielki koronny, który pragnął, "by talenty i młodzież w szkołach publicznych mogły być kształcone, należycie kierowane i wychowywane". Wielkie zasługi dla szkoły miał także ksiądz Wojciech Kaszewicz. Dzięki jego fundacji szkoła tarnowska została podniesiona do rangi średniej i postawiona w rzędzie czołowych kolonii akademickich.

Uczniowie tarnowskiej "akademii" wywodzili się z rodzin szlacheckich, mieszczańskich i chłopskich. W 1784 roku Kolonia Akademicka w Tarnowie została włączona w austriacki system szkolny i nadano jej oficjalną nazwę: c. k. Gimnazjum (cesarsko-królewskie). W roku szkolnym 1849/50 wprowadzono do Gimnazjum po raz pierwszy egzamin dojrzałości. Pierwsza matura w tarnowskim Gimnazjum odbyła się w dniach 1-7 października 1850 roku. 4 października nastąpiło uroczyste otwarcie okazałego gmachu szkolnego przy ul. Seminarskiej. Mimo otwarcia filii gimnazjum chętnych było tak wielu, że postanowiono otworzyć kolejne gimnazjum. Tak doszło do powstania drugiej tego typu szkoły średniej w Tarnowie, której kontynuację stanowi II LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE im. HETMANA JANA TARNOWSKIEGO.


Powstanie i działalność c. k. Gimnazjum II w Tarnowie w latach 1901 - 1918

Filia tarnowskiego gimnazjum oddana została do użytku w dniu 29 września 1901r.Filia nadal jednak podlegała dyrektorowi I Gimnazjum. W szkole wybudowano kaplicę pod wezwaniem św. Jana Kantego, który został patronem filii, a następnie pełnego Gimnazjum II. 5 czerwca 1903r. ówczesny minister Wyznań i Oświecenia wydał rozporządzenie, w którym określił warunki uruchomienia nowego gimnazjum w Tarnowie. Dyrektorem szkoły został dotychczasowy kierownik filii, dr Jan Leniek. Uroczyste otwarcie nowej szkoły odbyło się 2 września 1903r. Uczniowie, którzy chcieli składać egzamin wstępny do klasy pierwszej c. k. Gimnazjum II w Tarnowie musieli zgłosić się z wymaganymi dokumentami oraz wpłacić wpisowe. Egzamin wstępny obejmował religię, j. polski, j. niemiecki oraz rachunki. Każdy uczeń zobowiązany był do noszenia munduru nie tylko podczas lekcji, ale i po lekcjach. Już w pierwszych dniach istnienia c. k. Gimnazjum II jego uczniowie angażowali się czynnie w nielegalne organizacje o charakterze politycznym i społecznym. Nie zabraknie wychowanków II Gimnazjum w walkach o sprawę polską w czasie wojny światowej 1914 - 1918 oraz w okresie walk o granice odrodzonej w 1918r. Polski.

W 1906r. powstało pierwsze koło: Filomatów i Filaretów, które miało na celu "ćwiczenie się w cnocie i pracę nad własnym wykształceniem umysłowym". Wybuch I wojny światowej uniemożliwił rozpoczęcie nauki w roku szkolnym 1914/15. Rosyjskie władze wojskowe zarekwirowały budynek, w którym umieszczono szpital wojskowy. W maju 1915r. do Tarnowa wkroczyli Austriacy zajmując budynki oświatowe. Wydarzenia na froncie zachodnim utwierdzały Polaków, że zbliża się koniec ponad wiekowej niewoli. W nocy 30/31 października 1918r. członkowie "Pogotowia Narodowego", Polskiej Organizacji Wojskowej i innych organizacji niepodległościowych przy ścisłym współdziałaniu z oficerami i żołnierzami Polakami ze stacjonującego w mieście batalionu 20 pułku piechoty, obalili władze austriackie. Datę 25 października 1918r. można przyjąć za koniec austriackich szkół w Tarnowie.


II Państwowe Gimnazjum im. Hetmana Jana Tarnowskiego (1918-1945)

Po odrodzeniu się Polski, do Tarnowa dochodziły wiadomości o walkach o granice państwa. W szeregach walczących Polaków znalazła się także młodzież ze szkół średnich. Wielu uczniów II Gimnazjum zginęło w tych walkach. W końcu po sześciu latach nauki w ciężkich warunkach razem z I Gimnazjum, uczniowie wrócili do starego budynku szkolnego, w którym mieścił się podczas wojny szpital. W 1921r. przemianowano nazwę II Gimnazjum na Gimnazjum Państwowe im. Hetmana Jana Tarnowskiego.

Warunki przyjęcia do Gimnazjum ulegały znacznym zmianom w zależności od aktualnie obowiązującej struktury organizacyjnej i programowej szkolnictwa. Nauka w gimnazjum była płatna. Największy procent w szkole stanowili uczniowie chłopscy, a najmniejszy uczniowie z rodzin ziemiańskich. Uczniów zwanych "studentami" witał napis nad budynkiem szkolnym "CO OJCOWIE KRWIą ZDOBYLI SYNOWIE UTWIERDZą PRACĄ". 11 listopada w szkole miała miejsce podniosła uroczystość - poświęcenie tablicy ufundowanej ku czci uczniów II Gimnazjum poległych w walkach niepodległościowych w latach 1914 - 1920. Najstarszą organizacją uczniowską w II Gimnazjum była Drużyna Harcerzy im. płk Michała Wołodyjowskiego. W historycznych dniach listopada 1918r. w Tarnowie powstała najbardziej popularna pieśń harcerska "Płonie ognisko i szumią knieje" napisana i skomponowana przez 17-letniego Jerzego Brauna, drużynowego III Drużyny w II Gimnazjum i absolwenta tej szkoły z 1919r. Rok szkolny 1938/39 był ostatnim w dziejach męskiego II Państwowego Gimnazjum im. Hetmana Jana Tarnowskiego. Kilka dni potem, gdy Niemcy wkroczyli do Tarnowa, w budynku II Gimnazjum utworzony został przejściowy obóz dla jeńców polskich.

Przez okres okupacji pomieszczenia II Gimnazjum wykorzystywane były przez Wehrmacht, który urządził w nich "oddział weterynarii wojskowej".

Zarządzona pod koniec stycznia 1939r. mobilizacja objęła absolwentów II Gimnazjum. Po odbyciu kampanii wrześniowej wielu wychowanków II Gimnazjum, którzy szczęśliwie uniknęli śmierci lub niewoli, przystąpiło do podziemia wojskowego w ramach SZP, ZWZ, a następnie AK.

W styczniu 1945r. po opuszczeniu przez Niemców Tarnowa uruchomiono gimnazja. Budynek II Gimnazjum był tak zdewastowany, że naukę przeniesiono do Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. E. Orzeszkowej.

Tak więc po rozwiązaniu II Gimnazjum Męskiego, jego patron, Hetman Jan Tarnowski, zgodnie z poleceniem władz szkolnych pozostał w II Żeńskim Państwowym Gimnazjum i Liceum. Stało się ono od 1945r., symbolicznie spadkobiercą chlubnych tradycji aż trzech szkół: Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego im. Bł. Kingi (1919 - 1936), Prywatnego Gimnazjum i Liceum im. Bł. Kingi (1933 - 1945) oraz II Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Hetmana Jana Tarnowskiego (1901 - 1945).

I Prywatne Seminarium Nauczycielskie Żeńskie im. Bł. Kingi (1919-1936)

Po odzyskaniu niepodległości i zjednoczeniu ziem polskich spod trzech zaborów stwierdzono ogromne braki w kadrze nauczycielskiej. Celem natychmiastowej poprawy w zakresie szkolenia nauczycieli Rada Krajowa Szkolna we Lwowie reskryptem z dnia 19 lutego 1919r. powołała Wyższe Kursy Naukowe na Prywatne Seminaria Nauczycielskie. W ten sposób powstało Pierwsze Prywatne Seminarium Nauczycielskie Żeńskie im. Bł. Kingi w Tarnowie. Szkoła otrzymała prawa publiczne w kwietniu 1919r. W 1921r. seminarium otrzymało nazwę: I Prywatne Seminarium Nauczycielskie Żeńskie im. Bł. Kingi nr 91, a jego podstawę materialną stanowiły głównie opłaty uczennic.

Władysław Lech pełnił obowiązki dyrektora seminarium do 1921r., kiedy to przekazał swoje obowiązki katechecie szkolnemu. Po śmierci Władysława Lecha, obowiązki dyrektora objął już na stałe ks. Józef Chrząszcz. W trosce o jak najwyższy poziom dydaktyczny dyrektor angażował do pracy najlepszych nauczycieli.

Seminarium Bł. Kingi mieściło się w wynajętym budynku przy ul. Tertila, znajdowało się w tym "szczęśliwym położeniu, że dzielnica była wolna od zbytniego ruchu i pyłu, należała do spokojnych, a dom otoczony był ogrodami". Warunki nauki były jednak dość trudne, bo dom nie miał ani przestronnych korytarzy, ani sal. Podstawą dalszego rozwoju nauki w szkole była poprawa warunków lokalowych. Po wykupieniu parceli i przygotowaniu planu 2. IV. 1927r. przystąpiono do budowy nowego gmachu dla szkoły z pieniędzy zebranych wyłącznie wśród rodziców. W roku szkolnym 1928/29 rozpoczęto naukę w budynku poszerzonym o nowe zachodnie dwupiętrowe skrzydło z salą gimnastyczną na parterze.

Celem Seminarium było przygotowanie uczennic do przyszłej pracy w szkołach powszechnych. Obok działalności dydaktycznej, ważną rolę w zakładzie odgrywała praca wychowawcza, oparta na zasadach religijno - moralnych i patriotycznych. Jednym z najstarszych zrzeszeń uczennic była istniejąca w seminarium od 1916r. Sodalicja Mariańska. Na comiesięcznych zebraniach prezentowano ciekawe referaty, odczyty poświęcone czci Matki Bożej i innych świętych. Sodalistki pomagały słabszym koleżankom, wydawały czasopismo "Złota Nić" pod redakcją Stefanii Łąckiej. W szkole równie prężnie działał Samorząd Szkolny oraz Harcerstwo. Ks. dyrektor i grono profesorskie kładło duży nacisk na realizację zajęć pozalekcyjnych, toteż szkoła była otwarta dla uczennic przez cały dzień. Można było pogłębiać zainteresowania w kołach przedmiotowych, chórze szkolnym, orkiestrze, na kółkach krajoznawczych i ogrodniczych, w sekcjach sportowych.

Nagle podczas pracy zmarł ks. J. Chrząszcz 1 VIII 1935r.. Pogrzeb stał się wielką manifestacją mieszkańców Tarnowa. W krótkim czasie po jego śmierci, byłe uczennice postanowiły postawić pomnik na grobie swego dawnego dyrektora. Na Starym Cmentarzu stanął pomnik z następującym napisem: śp. KS. JÓZEF CHRZĄSZCZ KAPŁAN BOGU I MŁODZIEŻY SERCEM CAŁYM ODDANY + 1 sierpnia 1935r. w 52 roku życia 30 lat kapłaństwa TU SPOCZYWA W CHRYSTUSIE NAJLEPSZEMU DYREKTOROWI I KATECHECIE I ŻEŃSKIE SEMINARIUM IM. BŁ. KINGI w Tarnowie UCZENNICE ZAWSZE WDZIĘCZNE TEN KAMIEŃ POŁOŻYŁY 
One także w 1980r., w 45 rocznicę śmierci ks. dyrektora zorganizowały zjazd, w trakcie którego w kaplicy kościoła księży Filipinów wmurowano - poświęconą Jego pamięci - marmurową tablicę ze zdjęciem księdza.

U progu lat trzydziestych pojawiła się groźba zamknięcia Seminarium Nauczycielskiego oraz jego likwidacji. Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego pismami 9 IV i 19 V 1936 roku poinformowało Dyrekcję o likwidacji Seminarium. 

Prywatne Gimnazjum i Liceum Żeńskie im. Błogosławionej Kingi (1933-1945)

W związku z likwidacją Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego, Dyrekcja podjęła starania o otwarcie gimnazjum żeńskiego. Kuratorium zezwoliło pismem z dnia 28 II 1933r. na uruchomienie 4-klasowego gimnazjum żeńskiego. Od 1934r. dyrektorką Prywatnego Gimnazjum i Liceum Żeńskiego im. Bł. Kingi była Stanisława Czernecka, nauczycielka historii i geografii w Seminarium Nauczycielskim. Przy końcu roku szkolnego 1936/37 otrzymano pozwolenie na otwarcie liceum ogólnokształcącego oraz otrzymano uprawnienia państwowych gimnazjów. Absolwentki 4-letniego gimnazjum, które miały dobre wyniki w nauce mogły kontynuować naukę jeszcze przez dwa lata w liceum. Gimnazjum i Liceum Bł. Kingi było centralnym ośrodkiem życia harcerek w Tarnowie, tutaj bowiem mieściła się Komenda Hufca. Gminy klasowe opiekowały się chorymi koleżankami, zbierały datki na ludzi bezdomnych i w potrzebie, opłacały stancje najbiedniejszym koleżankom. Tarnowskie gimnazja męskie przygotowując sztuki teatralne często prosiły o pomoc w realizacji przedstawienia dziewczęta z "Kingi". Zapraszano je również na zabawy uczniowskie, zwłaszcza do I Gimnazjum Męskiego, na które udawały się pod opieką profesorów. W rewanżu koledzy z gimnazjum byli zapraszani na podobne zabawy do "Kingi".

Uczennice z "Kingi" można było rozpoznać po obowiązkowym mundurku: granatowa plisowana spódniczka, bluzka granatowa z kołnierzem "Słowackiego" z rozcięciem zapinanym na guziki typu szkolnego, ponadto beret granatowy, filcowy, miękki z odznaką GK (Gimnazjum Kingi). W szkole uczennice mogły chodzić w fartuszkach. Obowiązkowe były: teczka na plecy, pantofle i kostiumy gimnastyczne. Na tarczach szkolnych widniał numer 464.

W ostatnich dniach sierpnia stawało się coraz bardziej jasne, że wojna wisi na włosku. 28 VIII 1939r. na dworcu kolejowym w Tarnowie nastąpił wybuch bomby zegarowej. W dobę później do służby wojskowej powołano grupę uczennic Prywatnego Gimnazjum i Liceum Żeńskiego im. Bł. Kingi. dziewczęta prowadziły służbę obserwacyjno - meldunkową na Ratuszu.

Prośba o zezwolenie na otwarcie w Tarnowie gimnazjum, przedstawiona przez delegację tarnowskich urzędników w październiku 1939r., została przez komisarza miasta Ernesta Kunda odrzucona. W tej sytuacji szczególnego znaczenia nabrała podjęta przez patriotyczne rzesze polskich nauczycieli walka o uchronienie od zagłady kultury narodowej oraz dzieci i młodzieży polskiej przed demoralizacją, którą przyniosła wojna i okupacja. Tajne nauczanie w Tarnowie i powiecie tarnowskim sięga swoim początkiem 1 listopada 1939r. Organizacją tajnego nauczania w Tarnowie zajęła się dytektorka Prywatnego Gimnazjum i Liceum Żeńskiego im. Bł. Kingi w Tarnowie, Stanisława Czernecka, a podstawową kadrę tajnego nauczania stanowili nauczyciele tejże szkoły. Większość nauczycielstwa szkół średnich po wybuchu wojny była członkami Nauczycielskiego Konsumu w Szkole Ogrodniczej. Gdy okupant zażądał wykazu członków tego Konsumu, Stanisława Czernecka nie podała listy nauczycieli Prywatnego Gimnazjum i Liceum Bł. Kingi, dzieki czemu w 1940r. nie doszło do aresztowań nauczycieli jej szkoły. W sposób szczególny należy jeszcze raz podkreślić zasługi dyr. Stanisławy Czerneckiej, która przez całe życie wierna Przyrzeczeniu i Prawu Harcerskiemu oddała swoje wszystkie siły i umiejętności dla służby ojczyźnie. 

II Liceum Ogólnokształcące im. Hetmama Jana Tarnowskiego

W styczniu 1945r. skończyła się pięcioletnia okupacja Tarnowa, 27 stycznia 1945r. starosta powiatu tarnowskiego wydał zarządzenie w sprawie uruchomienia szkolnictwa średniego. Na tydzień po wyparciu Niemców z Tarnowa dyrektorka Stanisława Czernecka 26 stycznia ogłosiła wpisy do Prywatnego Gimnazjum im. Bł. Kingi werbując jednocześnie nauczycieli.

Na kolejnym zebraniu Rady Pedagogicznej 26 lutego 1945r., Stanisława Czernecka poinformowała o upaństwowieniu szkoły, o zmianie jej nazwy na II Państwowe Gimnazjum i Liceum Żeńskie im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie. W nowym ustroju społeczno - politycznym, który od lipca 1944r. stopniowo był wprowadzany do kraju i opierał się na obcej społeczeństwu polskiemu ideologii nie mogło być miejsca dla Błogosławionej Kingi jako Patronki szkoły.

W grudniu 1947r. St. Czernecka uczestniczyła w konferencji dyrektorów szkół średnich w Krakowie. Podano na niej szereg zaleceń dla nauczycieli, takie jak: "Na terenie szkoły nie zniesie się innego światopoglądu, aniżeli podawanego obecnie ze strony władz. Młodzież nie rozumie współczesnych czasów. Gdy odczuje, że nauczyciel wierzy w to, co mówi, uwierzy sama. Należy poprzeć na terenie szkoły takie organizacje jak: ZWM, TUR, Wici, ZMD".

Bardzo dużą popularnością wśród dziewczyn cieszyło się harcerstwo, działały: koło PCK, koło ligi morskiej, kółka sportowe, koła krajoznawcze, koło ochrony przyrody, chór szkolny.

Rok szkolny 1947/48 był ostatnim w pracy nauczycielskiej Stanisławy Czerneckiej. Ówczesne włądze oświatowe zwolniły ją z funkcji dyrektorki, którą pełniła od 31 sierpnia 1948r. Bez wiedzy St. Czerneckiej, Oddział Związku Nauczycielstwa Polskiego w Tarnowie pragnąc zrekompensować jej doznaną krzywdę, wystąpił w 1956r. z wnioskiem o rehabilitację. Stanisława Czernecka zmarła w szpitalu 13 marca 1968r. i została pochowana w rodzinnym grobowcu na Starym Cmentarzu.

Po Stanisławie Czerneckiej obowiązki dyrektora szkoły objęła Stanisława Zakrzewska (do 1949r.), następczynią była Czesława Górnikiewicz (do 1957r.), a w kierowaniu szkołą pomagała jej Janina Składzień pełniąca w latach 1953-60 obowiązki zastępcy dyrektora.

Do końca roku szkolnego 1947/48 II Państwowe Gimnazjum i Liceum Żeńskie im. Hetmana Jana Tarnowskiego jak i inne szkoły średnie tego typu działało na przedwojennych zasadach organizacyjnych utrzymując dwustopniowość kształcenia przez cztery klasy gimnazjum tzw. "mała matura" oraz dwie klasy licealne kończone egzaminem dojrzałości. W 1948r. resort oświaty przyjął zasady 7-letniej Szkoły Podstawowej i 4-letniego liceum, łączonych często w 11-letnie szkoły ogólnokształcące. Ze względu na trudności lokalowe II Państwowe Gimnazjum i Liceum Żeńskie im. Hetmana Jana Tarnowskiego pozostało na stopniu licealnym bez klas podstawowych. W latach 1963-75 w nazwie szkoły zabrakło patrona, stąd nazywała się: II Liceum Ogólnokształcące. W październiku 1974r. Dyrekcja, Rada Pedagogiczna i Komitet Rodzicielski wsparci przez wyniki plebiscytu wśród uczniów, podjęli starania o przywrócenie imienia Hetmana J. Tarnowskiego jako patrona szkoły. Starania te zakończyły się sukcesem i od r. szk. 1975/76 nazwa szkoły brzmi: II LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE IM. HETMANA JANA TARNOWSKIEGO.

W okresie stalinowskim, w szkole musiał być widoczny ZMP, do którego "statystycznie" należała ponad połowa uczennic. Wszystkie klasy obowiązkowo współzawodniczyły o tytuł "przodującej klasy liceum" oraz w zbiórce złomu. Rok 1950 zapoczątkował etap kształtowania się "socjalistycznego harcerstwa" w Polsce Ludowej.

W 1957r. dyrektorem II Liceum został Alfred Wagner, który kierował szkołą przez dziesięć lat.

W 1961r. Sejm PRL uchwalił ustawę o rozwoju systemu oświaty i wychowania. Wprowadzono ośmioklasową szkołę podstawową, oraz 4-letnie liceum ogólnokształcące i licea zawodowe.

Rok szkolny 1967/68 był ostatnim, w którym II Liceum nazywano szkołą żeńską. Od 1 września 1968r. do II Liceum Ogólnokształcącego zaczęli uczęszczać chłopcy i szkoła stała się koedukacyjna. W okresie kierowania szkołą, dyrektor Alfred Wagner starał się stworzyć właściwe warunki nauki, nie zaniedbując jednocześnie estetycznego wyglądu pomieszczeń. W r. szk. 1964/65 przeprowadzono remont budynku szkolnego wewnątrz i wykonano nowe ogrodzenie szkoły do al. 1 Maja. W 1967r. obowiązki dyrektora objął na dziewiętnaście lat Stanisław Wadowski. Dyrektor St. Wadowski od początku pełnienia funkcji kierowniczej wykazywał się talentem organizatorskim i logiką argumentacji w zabiegach o modernizację szkoły. Po nagłej śmierci dyrektora Stanisława Wadowskiego (1986r.), szkołą przez ok. trzy tygodnie kierował Mirosław Swoszowski. Po tym okresie dyrektorką II Liceum została Maria Belcarska, pełniąc obowiązki do 1990r. W okresie kierowania szkołą przez dyrektorkę Marię Belcarską postępowała dalsza reorganizacja i modernizacja sal lekcyjnych, głównie pracowni przedmiotowych.

W Pałacu Młodzieży w Tarnowie dnia 16 października 1976r., miało miejsce uroczyste wręczenie sztandaru II Liceum Ogólnokształcącemu. Uroczystość ta zbiegła się z jubileuszem 75-lecia szkoły. Każdego roku szkolnego, 2 kwietnia, obchodzone jest w szkole święto Patrona II Liceum (2 kwietnia 1527r. J. Tarnowski został hetmanem wielkim koronnym). W latach osiemdziesiątych oprócz kilkunastu wymienionych wcześniej kół przedmiotowych, niewiele mniej było w szkole organizacji uczniowskich. Warto podkreślić, że w tym czasie harcerze i członkowie PCK opiekowali się mieszkańcami Domu Opieki Społecznej, gromadzili odzież i książki, wzbogacając prezenty mikołajkowe dla najuboższych dzieci z Domu Dziecka "Caritas".

W 1990r. Mirosław Swoszowski został dyrektorem II Liceum Ogólnokształcącego. Dyrekcja przesłała do MEN projekt autorski II Liceum, do którego dołączono opracowane przez nauczycieli autorskie programy nauczania z takich przedmiotów jak: historia, geografia, fizyka i chemia oraz poczyniono konkrety programów nauczania z pozostałych przedmiotów. Przewidywało się możliwość wyboru przez uczniów następujących profili: matematyczno-fizyczny, biologiczno-chemiczny, humanistyczny, a dla uczniów niezdecydowanych pozostała klasa o profilu podstawowym. Dotychczas uczono w liceum trzech języków obcych: angielskiego, niemieckiego i rosyjskiego, a ponadto w klasach biologiczno-chemicznych języka łacińskiego. Od 1 września 1991r., rozpoczęła się nauka języka francuskiego.

Realizacja programu autorskiego była pierwszym etapem w dążeniu do nadania szkole nowego oblicza, aby mogła stać się szkołą twórczą.

 

Wykonanie: Kamil Czarnecki · Projekt graficzny: Maciej Mortek
edunet bip moodle poczta